پدیده های نجومی

۵ فروردين كشيدگي ‌غربي‌زهره (افق شرق صبحگاهي)
9 فروردين خورشيدگرفتگي كلي (جزئي در آسمان ايران)
20 فروردين كشيدگي غربي عطارد (افق شرق صبحگاهي)
24 فروردين اختفاي سماك اعزل با ماه (خروج 35:19)
29 فروردين زهره در نيم‌درجه‌اي اورانوس (افق شرق صبحگاهي)
14 ارديبهشت مقابله مشتري (درخشان‌ترين و نزديك‌ترين وضعيت)
16 ارديبهشت اوج بارش شهاب اتا-‌دلوي (بامداد)
20-15ارديبهشت مناسب‌ترين شب‌هاي رصد اوج درخشش دنباله‌دار شواسمان-‌واخمان‌
3 خرداد مقارنه 3 درجه‌اي هلال ماه و زهره (افق شرق صبحگاهي)
25 خرداد گذر مريخ از خوشه كندوي عسل، در يك درجه‌اي زحل (افق غرب شامگاهي)
28 خرداد مريخ و زحل در نيم‌درجه‌اي (افق غرب‌ شامگاهي)
2 تير نزديكي زهره، هلال ماه و خوشه پروين، اختفاي پروين در غرب ايران (افق شرق صبحگاهي)
7 تير هلال ماه در 2 درجه‌اي زحل و 3 درجه‌اي مريخ (افق غرب شامگاهي)
5 مرداد هلال ماه در كمتر از يك درجه‌اي مريخ (افق غرب شامگاهي)
16 مرداد كشيدگي غربي عطارد (افق شرق صبحگاهي)
20 مرداد مقارنه 2 درجه‌اي زهره و عطارد (افق شرق صبحگاهي)
22 مرداد اوج بارش شهاب برساوشي (حدود 5/2 بامداد)
28 مرداد زهره در نيم‌درجه‌اي خوشه كندوي عسل (افق شرق صبحگاهي)
30 مرداد مقارنه نيم‌درجه‌اي عطارد و زحل (افق شرق صبحگاهي)
31 مرداد هلال ماه در 5/2 درجه‌اي زهره، و زحل و عطارد در 2 درجه‌اي يكديگر (افق شرق صبحگاهي)
5 شهريور مقارنه كم‌نظير زهره و زحل در 5 دقيقه قوس از يكديگر (افق شرق صبحگاهي)
16 شهريور ماه‌گرفتگي جزئي از حدود ساعت 21:22
21 شهريور اختفاي خوشه پروين در پشت ماه از حدود ساعت 22
24 شهريور مقارنه كم‌نظير 10 دقيقه قوسي عطارد و مريخ (افق غرب شامگاهي)
31 شهريور خورشيدگرفتگي حلقوي، از ايران ديده نمي‌شود.
24 مهر كشيدگي شرقي عطارد (افق غرب شامگاهي)
15 آبان اختفاي خوشه پروين در پشت ماه از حدود ساعت 18
17 آبان گذر عطارد از مقابل خورشيد، از ايران ديده نمي‌شود.
24 آبان مقارنه نيم‌درجه‌اي زهره و مشتري (افق‌ غرب شامگاهي، نزديك به‌خورشيد)
27 آبان اوج بارش شهاب اسدي (20:00 بامداد) و احتمال اوج ديگري در بامداد 28 آبان‌
4 آذر كشيدگي غربي عطارد (افق شرق صبحگاهي)
20 و19 آذر اجتماع كم‌نظير مشتري، مريخ و عطارد در كمتر از 2 درجه‌اي يكديگر (افق شرق صبحگاهي)
24 آذر اوج بارش شهاب جوزايي (حدود 5‌/2 بامداد)
15 دي اوج بارش شهاب رُبعي (صبحدم)
16 دي مقارنه نيم‌درجه‌اي ماه و زحل‌
28 دي مريخ ميان دو سحابي 8M و 20 M(افق شرق صبحگاهي)
30 دي هلال ماه در 2 درجه‌اي زهره (افق غرب‌ شامگاهي)
7 بهمن اختفاي خوشه پروين در پشت ماه (نيمه شمالي ايران) از حدود ساعت 30:20
14 بهمن زحل در 1/0 درجه‌اي ماه و اختفاي استثنايي خراشان زحل در شمال ايران (حدود 3 بامداد)
18 بهمن كشيدگي شرقي عطارد (افق غرب شامگاهي)
21 بهمن مقابله زحل (درخشان‌ترين و نزديك‌ترين وضعيت)
30 بهمن مقارنه 2 درجه‌اي هلال ماه و زهره (افق غرب شامگاهي)
6 اسفند اختفاي ستاره بتا-‌ثور در پشت ماه، قابل مشاهده از شرق ايران بي‌درنگ پس از غروب خورشيد
11 اسفند مقارنه نيم‌درجه‌اي ماه و زحل (افق غرب صبحگاهي)
12 اسفند ماه‌گرفتگي كلي در آسمان ايران، از حدود ساعت 23 تا سپيده‌دَم 13 اسفند
28 اسفند كشيدگي غربي عطارد (افق شرق صبحگاهي)، خورشيدگرفتگي جزئي، قابل مشاهده از شرق ايران بي‌درنگ پس از طلوع خورشيد

ببخشید که یه کم دیر شده

بارش شهابی

بارشهای شهابی

در شبی صاف و تاريک يک رصدگر ممکن است در هر ساعت چند شهاب ببينيد. به اين شهابها که در جاهای مختلف آسمان مشاهده می شوند. شهاب های پراکنده گفته می شود. اين گونه شهابها ، از نقطه خاصی در فضا نمی آيند و عامل به وجود آورنده آنها ، ذرات ريز بين سياره ای است که به طور پراکنده در اطراف مدار زمين پخش شده اند. اما در برخی از شبها تعداد شهابها به طور چشمگيری افزايش می يابد و ممکن است به دهها شهاب در ساعت برسد. در اين صورت به اين پديده بارش شهابی می گوييم.

بارش های شهابی هنگامی رخ می دهند که زمين در مدار خود با توده ای از شهابواره ها برخورد کند. منشاء بسياری از آنها ، دنباله دارها هستند. اين صخر های يخی با حرکت در مدار خود ذرات ريزی به جا می گذارند. با نزديک شدن دنباله دار به خورشيد تعداد ذرات به جا مانده افزايش می يابد. بنابراين مدار دنباله دار مملو از ذراتی می شود که با همان سرعت دنباله دار و تقريبا" در همان مدار به دور خورشيد می گردند. به دليل حرکت متناوب زمين به دور خورشيد، سياره ما در زمان مشخصی از سال به نزديکی مدار دنباله دار می رسد و با برخورد به اين ذرات بارش شهابی رخ می دهد. البته بارشهايی نيز شناخته شده اند که منشاء آنها سيارکها هستند که معروفترين نمونه آن بارش جوزايی است که منشاء آن سيارک   است.

شهابواره ها تقريبا" در مسيرهايی موازی يکديگر و با سرعت يکسانی وارد جو می شوند. عمل سوختن و يونيزه شدندنيز بيشتر در ارتفاع ۸۰  تا ۱۲۰ کيلومتری بالای سطح زمين رخ می دهد. اين فاصله برای ناظری که روی سطح زمين ايستاده،فاصله بسيار دوری است.بنابراين به دليل اثر پرسپکتيو چنين به نظر می رسد که شهاب ها از يک نقطه آسمان خارج می شوند. به اين نقطه کانون بارش می گويند. البته به دليل سرعت اوليه ذرات به جا مانده از دنباله دار و اختلاف ناچيز سرعت ذرات با يکديگر، کانون دقيقا" يک نقطه نيست.بلکه محدوده کوچکی در آسمان است.

بارشهای شهابی با اسم صورت فلکی نامگذاری می شوند که کانون بارش در زمان اوج فعاليت در آن قرار دارد.مثل بارش شهابی برساووشی که کانون آن در صورت فلکی برساووش است. اگر کانون دو يا چند بارش در يک صورت فلکی باشد، از نام ستاره درخشان نزديک کانون هم استفاده می شود مانند بارش اتا- دلوی يا دلتا-دلوی . گاهی اوقات هم برای مشخص کردن چندين بارش در يک صورت فلکی از نام ماه اوج بارش نيز کمک گرفته می شود.

SORRY

از اینکه ما را در هر چه بهتر اجرا شدن وبلاگ یاری می فرمایید متشکریم.